„Syndromem chorego budynku” nazywamy mieszkania bądź domy, w których dominuje pleśń. Dzielenie przestrzeni życiowej z niechcianymi współlokatorami może powodować wiele problemów zdrowotnych. Początkowe objawy wywoływane przez patogeny żyjące na ścianach mieszkalnych są niespecyficzne. W większości przypadków ludzie, którzy są regularnie narażeni na pleśń lub zarodniki unoszące się w pomieszczeniach, będą senni, z trwałym zmęczeniem, nieuwagą i drażliwością. Dopiero w późniejszych stadiach organizm będzie podatny na częste infekcje. Aby walczyć z poważniejszymi chorobami, zwłaszcza chorobami górnych dróg oddechowych, które pojawiają się kilka miesięcy później, takimi jak astma, absolutnie konieczne jest wyeliminowanie elementów gdzie występują grzyby i usunięcie alergicznych zarodników unoszących się w powietrzu po oczyszczeniu pomieszczenia.

Wyróżnić można 100 tyś. rodzajów grzybów, które stanowią największą grupę żywych gatunków. Najnowsze badania dowodzą, że organizmy te mogą rosnąć w prawie każdych warunkach. Odciski ludzkich palców na czystym szkle są wystarczające, aby stworzyć środowisko sprzyjające kiełkowaniu zarodników i rozwojowi grzybni.

Grzyby pleśniowe klas: Ascomycotina (workowce), Zygomycotina (sprzężniaki), i Deuteromycotina (grzyby niedoskonałe) to najczęściej występujące grzyby w budynkach mieszkalnych. 

Wysoka tolerancja środowiskowa zapewnia pomyślną instalację nowej przestrzeni. Organizmy te są po prostu „niezbyt wybredne”. Dzieje się tak, ponieważ wystarcza im nawet najmniejsza ilość związków organicznych (zwłaszcza cukry). Korzystnym dla nich środowiskiem, aby mogły pomyślnie się rozwijać są po prostu otynkowane powierzchnie, farby, tapety oraz materiały z drewna jak i samo drewno, które zawierają wiele związków organicznych.  Na rozwój pleśni wpływa także wysoka wilgotność powietrza. Optymalna wilgotność wynosi około 60%, ale wiele gatunków może przetrwać nawet kilka lat w warunkach stosunkowo niskiej wilgotności. Oprócz wilgoci, również na rozwój pleśni ma wpływ temperatura, która powinna wynosić od 18 do 32°C niektóre grzyby mogą przetrwać nawet w 60 ° C).Pleśń przyczepia się do podłoża za pomocą specjalnych strzępek zwanych słomkami, matami (akcesoria) lub chwytakami (ząbkami).

Najbardziej typowymi objawami kolonizacji przez pleśń w pomieszczeniu są odbarwienia, plamy, utrata połysku lub występujące osady a w późniejszym etapie okruszanie się.  

Przebarwienia i występujące osady to zmiany koloru pojawiające się na powierzchni ściany. Zwykle są wynikiem obecności barwnych skupisk zarodników lub strzępek. Kolor jest charakterystyczny dla danego gatunku grzyba lub pleśni. Plamy są tworzone przez enzymy wytwarzane przez grzyby, które rozkładają organiczne związki złożone na proste, łatwiejsze do wchłonięcia związki. Podobnie jak inne żywe istoty, grzyby również potrzebują tlenu. W procesie wymiany gazowej wytwarzają duże ilości dwutlenku węgla i wody. Dzięki połączeniu dwutlenku węgla i węglanu wapnia prowadzi to do powstawania wycieków i plam na ścianach. Kruszenie lub łuszczenie to rozpad zaprawy murarskiej i cegieł. Za ten proces odpowiadają kwasy organiczne wydzielane przez patogeny podczas wzrostu i rozwoju.

W momencie gdy grzybnia zaczyna się rozwijać, wnika ona w pory ściany i wypełnia je, wywierając tym samym nacisk na ściany. Na skutek tego dochodzi do mikropęknięć. Efektem tego procesu jest zrywanie elementów wykończeniowych ścian, co objawia się odstawianiem płatów ściennych. Głównym błędem jest to, że często mulona jest obecność grzybów z wykwitami solnymi. Wykwity solne powstają na skutek krystalizacji soli, która rozpuszcza się w materiałach budowlanych. Przyczyną tego procesu jest to, że woda wnika do porowatych porów cegieł, spoin cementowych i tynku, wypłukuje sól i odparowuje sól, pozostawiając „pleśniopodobne” plamy na powierzchni ściany. Purchle są rezultatem nadmiernego zawilgocenia, przy czym następuje utrata przyczepności farby, tynku lub powłok. Skroplona woda na powierzchni ściany oddziela materiały, które zaczynają przybierać postać pęcherzyków na powierzchni. Tam, gdzie zauważymy purchle, okładzina ścienna zaczyna się zapadać a na końcu odpada. Bardzo istotne jest, że purchle oraz wykwity solne nie są spowodowane kolonizacją grzybów czy pleśni. Ale warunkiem ich powstawania jest nadmierna wilgoć, która pobudza ich wzrost i rozwój. Dlatego też, wyżej opisane, mimo braku pierwotnego związku z patogenami nie powinny być lekceważone.

Call Now Button